Close

Hayal ediyorum

Hayal ediyorum hiç doğmamışım varlık alemine adım atmamışım sadece bir yokum; yoktan ibaretim. Olmayan kafam çok rahat. Kafam olmadığı için aynı zamanda düşünemiyorum. Düşünmediğim için olmayan kafam yorulmuyor. Oh be dünya varmış bile diyemiyorum. Kim kime ne demiş ne yapmış umurumda olmuyor. Kulaklarım olmadığı için duyamıyorum söylenenleri. Küfür etmiş dolandırmış, önünden başka arkasından başka demiş hiç duymuyorum. Duyamadığım için “duyduklarıma inanamıyorum” diyemiyorum. Duymadığım için duyacaklarımdan midem bulanmıyor, iştahım kaçmıyor, hayretten hayrete girmiyorum. Duymadığım için başımı alıp dağlara gidesim gelmiyor. Çünkü ben zaten bir hiçim. Hiç olduğum için gözlerim yok ve görmüyorum. Bakışlarım kirlenmiyor, olmayan zihnim hep berrak kalıyor. Ağlamak zorunda kalmıyorum, ağlayamamaktan dolayı utanmak zorunda kalmıyorum. Görmediğim için keşke bunu göreceğime doğmasaydım demiyorum. Olmadığım için yaşamıyorum. Yaşamadığım için yaşamaktan bıkmıyor ve intihar etmeyi düşünmezdim. Yaşamadığım için bunca iftirayı duymayacaktım. Bunca hatayı yapmayacak, bunca pişmanlık yaşamayacaktım. Olmadığım için varlığı yaşamın anlamını sorgulamayacaktım. Kafam zonklamayacak içim içime sığmıyor demeyecektim.

Yaşamıyor olsaydım bu dünyadan bihaber olacaktım. Acıkmayacak, yorulmayacaktım. Ölüm korkusu yaşamayacaktım. Kimseyi rahatsız etmeyecektim. Vicdan azabı yaşamayacaktım. Çözemediğim problemler karşısında iki büklüm olmayacaktım. İnsanları iyi kötü diye ayırmayacaktım. Çalışmak zorunda kalmayacaktım. Parayla tanışmayacaktım. Masraf gider derdim olmayacaktı. Paramı ne yapayım diye bir kaygım olmayacaktı.

Ama yaşamasaydım insanları anlayamayacaktım. Varlığım ya da yokluğum bir anlam ifade etmeyecekti. Düşünmenin tadını yaşayamayacaktım. İdeal, gayret, muvaffakiyet nedir bilmeyecektim. Olmasaydım fikrin çilesini çekemeyecektim. Acının verdiği hazzı yaşayamayacaktım. Tefekkür edemeyecektim semayı ve arşı. Hissedemeyecektim yağmuru ve karı ve rüzgârı. Dinleyemeyecektim kuşları ve dalgaları ve o güzel şeyleri. Tanıyamayacaktım tanışmaktan memnun olduğum insanları. Öğrenemeyecektim öğrendiklerimi. Kitaplarımı okuyamayacaktım. Yazılarımı yazamayacaktım.

Yaşamasaydım değişemeyecektim. Hiçbir şeyi değiştirme azmi gösteremeyecektim. Pişman olmadığım için aynı tas aynı hamam dahi olamayacaktım. Dokunamayacaktım. Varlığın güzelliklerini temaşa edemeyecektim. Konuşamayacaktım. Şarkı türlü söylemenin ve dinlemenin tadına varamayacaktım. Hiçbir müzik aletinin sesini duyamayacaktım. Çocukların seslerinden mahrum kalacaktım. Sevmeyi tadamayacaktım. O zaman ha varsın ha yoksun zaten ne fark edecekti? Madem var ya da yok olmak benim elimde değil o zaman var olmanın ağırlığını taşımaktan başka yol var mı? Ama isteyerek ama istemeden; ama keyif alarak ama yakınarak. Sıkışınca hayallere sığınabilirsin.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *